Η εξελεκτική πορεία της θεϊκης δύναμης

Απο:  γενηθητω βλασφημία

Δούλοι στη γαλέρα των τραπεζών

Πηγή: falsefaith

Έχω συχνά υποστηρίξει μέσα από τα άρθρα μου ότι σημερινή συγκυρία αποτελεί συστημική κρίση του καπιταλισμού, καθώς έχει τις ρίζες της σε μια δομική ανωμαλία του σύγχρονου χρηματοοικονομικού συστήματος. Δυστυχώς, ένα σημαντικό μέρος της κοινωνίας έχει επηρεαστεί από την προπαγάνδα των ισχυρών και κυνηγά φαντάσματα αναζητώντας υπεύθυνους για την κρίση, παραβλέποντας τον ουσιαστικότερο υπαίτιο: τις τράπεζες. Στο σημερινό κείμενο θα προσπαθήσω να παρουσιάσω όσο το δυνατόν αντικειμενικότερα την κατάσταση, με απλά λόγια και χειροπιαστά στοιχεία. Για λόγους ευκολίας χωρίζω το άρθρο στη μέση, απαντώντας σε δυο δημοφιλείς μύθους που διαδίδουν μεθοδικά τα παπαγαλάκια της οικονομικής ελίτ.

1^ος μύθος: «Ξοδεύουμε πολλά σε μισθούς, συντάξεις και κοινωνικές παροχές»

Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία του υπουργείου οικονομικών, κατά το οκτάμηνο Ιανουάριος – Αύγουστος 2011 οι συνολικές κρατικές δαπάνες ανέρχονταν στα 97 δις ευρώ. Από αυτά, 43,7 δις χρησιμοποιήθηκαν για την πληρωμή χρεολυσίων και 12,7 δις για την πληρωμή τόκων, δηλαδή συνολικά 56,4 δις ευρώ, που αποτελούν το 58% των δαπανών! Να σημειωθεί ότι δεν υπολογίζονται τα ποσά που διατίθενται για την επαναγορά ομολόγων, τις εγγυήσεις προς μη κρατικούς φορείς και τις αυξήσεις μετοχικού κεφαλαίου εταιριών. Αντίθετα, για το σύνολο των λεγόμενων πρωτογενών δαπανών (μισθοί, συντάξεις, ασφάλιση, περίθαλψη, κοινωνική προστασία, λειτουργικές δαπάνες, επιχορηγήσεις δήμων και άλλων φορέων) δαπανήθηκαν μόλις 34 δις ευρώ, όπως μπορείτε να δείτε και στην παρακάτω εικόνα (κλικ για μεγέθυνση):

Με λίγα λόγια, πάνω από το μισό (!) του κρατικού προϋπολογισμού δίνεται στις τράπεζες για την αποπληρωμή των χρεών, την ίδια στιγμή που οι μαθητές δεν έχουν βιβλία, τα νοσοκομεία δεν έχουν φάρμακα και εκατομμύρια ανθρώπων οδηγούνται στην ανεργία, τη φτώχεια και τη μετανάστευση. Το χειρότερο από όλα είναι πως η κυβέρνηση ενδιαφέρεται μόνο για την εξασφάλιση της «συνέπειας» απέναντι στους δανειστές. Όλα αυτά παραπέμπουν σε εξαθλιωμένη χώρα του τρίτου κόσμου, συμβαίνουν όμως στην Ελλάδα του 21^ου αιώνα…

2^ος μύθος: «Μας δάνεισαν τα λεφτά τους και πρέπει να τα επιστρέψουμε»

Ένα πράγμα είναι σίγουρο. Οι τράπεζες δεν μας δάνεισαν τα λεφτά τους. Μας δάνεισαν τα λεφτά των καταθετών τους, τα οποία μάλιστα πολλαπλασιάζονται χάρη στην τερατώδη αλχημεία του «κλασματικού αποθεματικού». Θα εξηγήσω μέσα σε λίγες γραμμές πως λειτουργεί αυτό το σύστημα, ενώ προτείνω σε όσους ενδιαφέρονται να αναζητήσουν και άλλες, πιο λεπτομερείς πηγές. Σύμφωνα με το ισχύον σύστημα, οι τράπεζες δικαιούνται να δανείζουν τα χρήματα των καταθετών τους, κρατώντας στα θησαυροφυλάκιά τους μόνο ένα ποσοστό, το οποίο ονομάζεται αποθεματικό. Ανάλογα με τη νομοθεσία του κάθε κράτους, το αποθεματικό κυμαίνεται από 20% του αρχικού ποσού έως 10% ή και λιγότερο. Αυτά τα χρήματα «κρατιούνται στην άκρη» για την περίπτωση που κάποιοι καταθέτες ζητήσουν να κάνουν ανάληψη, ενώ το υπόλοιπο 80-90% του ποσού δανείζεται σε ιδιώτες, επιχειρήσεις, κράτη ολόκληρα.

Το αποκρουστικό στην όλη υπόθεση είναι πως με αυτόν τον τρόπο «παράγεται» καινούριο χρήμα, το οποίο χρησιμοποιείται ξανά από τις τράπεζες, δημιουργώντας έναν φαύλο κύκλο. Ένα παράδειγμα του πως λειτουργεί το σύστημα είναι το εξής: Ας υποθέσουμε πως κάποιος καταθέτει 100 ευρώ στην τράπεζα Α. Με δεδομένο ότι οι τράπεζες υποχρεούνται να κρατούν αποθεματικό 20%, η τράπεζά του θα κρατήσει 20 ευρώ στο ταμείο της και θα δανείσει τα 80 σε κάποιον άλλο. Ο δανειστής θα δώσει τα 80 κάπου αλλού, ώσπου στο τέλος θα καταλήξουν να κατατεθούν σε μια άλλη τράπεζα, ας πούμε στην Β (οι περιπτώσεις ανθρώπων που φυλάσσουν τα χρήματα στο σπίτι είναι πλέον ελάχιστες). Από τα 80 ευρώ που κατατέθηκαν, η τράπεζα θα κρατήσει τα 16 σαν αποθεματικό και θα δανείσει τα υπόλοιπα 64. Ομοίως, τα 64 ευρώ θα κατατεθούν στην τράπεζα Γ, από τα οποία θα κρατηθούν τα 12,80 και θα δανειστούν τα 51,20. Η διαδικασία φαίνεται στον παρακάτω πίνακα (κλικ για μεγέθυνση):

Παρατηρούμε ότι το ποσό της αρχικής κατάθεσης (100 ευρώ) είναι ίσο με το άθροισμα του ποσού της τελικής κατάθεσης (10,74 ευρώ) συν του συνόλου του αποθεματικού (89,26 ευρώ). Πέρα από αυτό όμως, στις διάφορες τράπεζες κατατέθηκαν συνολικά 457,05 ευρώ, από τα οποία τα 357,05 δανείστηκαν σε άλλους! Υπολογίζεται ότι με 20% κλασματικό αποθεματικό τα 100 ευρώ μετατρέπονται σε βάθος χρόνου σε 500, ενώ αν το κλασματικό αποθεματικό είναι 10%, τα 100 ευρώ γίνονται 1000… Καταλαβαίνετε λοιπόν τι είναι το ολοένα και αυξανόμενο χρέος των διαφόρων κρατών, επιχειρήσεων και νοικοκυριών ανά τον πλανήτη: αέρας κοπανιστός! Είναι τεχνητά ποσά που δεν υπάρχουν στην πραγματικότητα, τα οποία χρησιμοποιούνται για την υποδούλωση όλων μας. Βρισκόμαστε μέσα σε μια αόρατη γαλέρα, τραβώντας διαρκώς κουπί για να ξεπληρώσουμε τα προσωπικά και κρατικά μας δάνεια. Όσο πιο σύντομα το καταλάβουμε αυτό, τόσο ταχύτερα θα σπάσουμε τις αλυσίδες και θα βγούμε στο φως…

Thor VS Jesus: Σημειώσατε ένα

ΦΙΣΙΝΓ φρομ:   genithitw vlasfimia 

Τhor VS Jesus: Σημειώσατε ένα 

Ο Ιησούς ήρθε να μας σώσει από την αμαρτία, αλλά μπορεί καποιος να δεί παρα πολλούς αμαρτωλούς...

 Ο Θωρ μας προστατεύει από τους γίγαντες των πάγων και όντως ...  φαίνεται να δουλέυει!!!

Η περίπτωση του κ.Λοβέρδου

Όταν ο δολοφόνος βρίζει το πτώμα

Γράμμα από το Ληξούρι: Αναγνώστης Λασκαράτος

Από το Μουσείο πολιτικών εγκλημάτων της Μαντάμ Τυσσώ (παράρτημα Αγ.Ιερόθεου Περιστερίου). Απαραίτητο φόντο η ιερή εικόνα.

Κύριε Ροΐδη,
«μάθανε πως… και πλακώσανε και οι γύφτοι». Ξέροντας πως ο ΓΑΠ τελειώνει και πως θα συμπαρασύρει στην πτώση του και το μωροφιλόδοξο αντιπρόεδρο και

Συνταγματολόγο της Εκκλησίας, που θα σκάσει σαν καρπούζι, ο κ.Λοβέρδος βάζει υποψηφιότητα για αρχηγός του σαπιοκάραβου που λέγεται ΠΑΣΟΚ. Στην ουσία έδωσε με τις γνωστές προκλητικές δηλώσεις του το τρίπτυχο πάνω στο οποίο θα χτίσει την νέα Ελλάδα που θα γεννηθεί από τις στάχτες της λεηλασίας της:

1. Ιδιωτικοποίηση της Οικονομίας και επίθεση στους δημοσίους υπαλλήλους, τους χειρότερους από τους οποίους διόρισαν ρουσφετολογικά το κόμμα του και η ΝΔ: «Το ένα εκατομμύριο δημοσίων υπαλλήλων που ταλαιπωρούν δέκα εκατομμύρια πολίτες με τη βεβαιότητα ότι ο δημόσιος τομέας είναι ισόβιος, μας έφτασαν εδώ που μας έφτασαν».

2. Άδικη και υπερβολική σε βαθμό να γίνεται κωμική, επίθεση στην Αριστερά: «Στην Ελλάδα της μεταπολίτευσης η ζωή έχει αξία μόνο αν είσαι αριστερός. Εάν δεν είσαι σε πεθαίνουν σε 10 μέρες. Ότι έγινε στην Ελλάδα κατά τη διάρκεια του εμφυλίου αντιστράφηκε μετά την μεταπολίτευση».

3. Αυθάδης επίθεση του Συνταγματολόγου του δημόσιου Πανεπιστήμιου στο Σύνταγμα που ο ίδιος ψήφισε, ως δήθεν: «γραμμή Μαζινό της γραφειοκρατίας“, ενοχλημένος γιατί σήμερα αυτό εγγυάται κάποια δικαιώματα και τον κρατικό  χαρακτήρα κρίσιμων τομέων του Δημοσίου.

Ο κ.Λοβέρδος λοιπόν, εκπρόσωπος ενός πελατειακού και ληστρικού κόμματος, το οποίο συνέβαλε με χίλιους τρόπους στην οικονομική και ηθική χρεοκοπία αυτής της χώρας, ενός κόμματος που επίσημα πια όλοι ξέρουμε πως λαδωνόταν από τη Ζήμενς και που σήμερα  εμποδίζει μέσα από ανήθικες ατραπούς τη Δικαιοσύνη να δικάσει ακόμη και τον ομολογημένο αγωγό του μαύρου πολιτικού χρήματος τον κ.Τσουκάτο, συμπεριφέρεται σαν να είναι αθώος του αίματος, δε ζητά συγνώμη και τσουβαλιάζει τους έντιμους κρατικούς υπαλλήλους μαζί με την αξιοθρήνητη κομματική του πελατεία, την οποία τώρα που βουλιάζουμε την απαρνείται, σα σαβούρα που πετάγεται στη θάλασσα για να σώσει το σαπιοκάραβο.

Φυσιογνωμικά ο κ.Λοβέρδος μου θυμίζει κάτι ναρκισσευόμενους φιλόδοξους συμμαθητές μου, αφόρητα μικροαστούς, που δεν μπορούσαν να κρύψουν την αδημονία για κοινωνική ανέλιξη και που κάποιοι από αυτούς έγιναν μετά κομματικοί δήμαρχοι ή δημοτικοί σύμβουλοι. Τότε υπήρχε έδαφος για μια εύκολη τέτοια εξέλιξη στην Ελλάδα του 1974 και του 1981. Αναρωτιέμαι όμως σήμερα τι προοπτικές ανοίγονται για πολιτικούς σαν τον κ.Λοβέρδο που παίζουν κακό θέατρο αλλά δεν μπορούν να ξεγελάσουν ή να εξαγοράσουν τώρα κανέναν. Πόσο χαμηλά μπορεί να πέσει αυτή η χώρα που λες και κάνει ελεύθερη πτώση στο κενό, που στριφογυρνά σα σβούρα ή σαν χωρίς ουρά χαρταετός στο χάος απειλώντας να πάρει μαζί της στο χαμό και άλλους, χωρίς ελπίδα πως κάτι θα ανακόψει την τρελή της τροχιά;

Ροΐδη Εμμονές

Πόσοι Ξέρουν????

σχόλιο του rexides στο άρθρο  http://falsefaith.blogspot.com/2011/08/blog-post.html
"""""Πόσοι ξέρουν, για παράδειγμα, οτι η θεόπνευστη Παλαιά Διαθήκη περιέχει σε μαζική κλίμακα ακρότητες, σφαγές και εθνοκαθάρσεις, υποκινημένες και συνεπικουρούμενες από το Θεό; Πόσοι γνωρίζουν οτι ο «τίμιος» Λωτ συνουσιάστηκε με τις κόρες του, ότι ο στρατός του Ιησού του Ναυή σκότωνε τους πάντες στο πέρασμά του, γυναίκες, παιδιά, ακόμα και ζώα, ότι ο Μωυσής έσφαξε τρεις χιλιάδες συμπατριώτες του για εκδίκηση επειδή προσκύνησαν το χρυσό μοσχάρι; Πόσοι έχουν αναρωτηθεί γιατί ο Πανάγαθος σαδιστικά «δοκίμασε» τον Ιωβ, καταστρέφοντάς του την περιουσία, σκοτώνοντάς του τα παιδιά και γεμίζοντάς τον ασθένειες, κι όλα αυτά για ένα στοίχημα με το Διάβολο;""""